Komşuları;

Köyün kuzeyinde Mazı Köyü; batısında Derinkuyu ilçesi: kuzeybatısında Kaymaklı: güneydoğusunda Yeşilhisar'a bağlı Başköv: güneyinde; Derinkuyu’nun yaylası vardır. Köy Nevşehir'in güneyinde, Derinkuyu'nun doğusunda bulunur.Nevşehir'e olan uzaklığı 40 km. Derinkuyu'ya olan uzaklığı 9 kmdir

  Çevresindeki Ova ve Dağlar;

Köyün kuzeybatısında Manay adında yığma bir tepe vardır.Köyün doğusunda Yassı Dağ, batısında (ilçeyle arasında) Sivri adında bir tepe vardır.Köy Yassı Dağın güney ve batı eteğine kurulmuştur.

  İklim ve Bitki Örtüsü;

İc Anadolu Bölgesinde görülen karasal iklim hakimdir. Yazlan sıcak ve kurak; kışları soğuk ve kar yağışlıdır.Yağmur genellikle ilkbahar ve sonbahar aylarında yağar.Rakım yönünden yüksek olduğundan dolayı yaz mevsiminde sağlık yönünden elverişli bir havaya sahiptir. Bitki örtüsü yok denecek kadar azdır. Bozkır sayılabilir.

  Arazinin Yapısı;

Mevki İsimleri:Arazi yapısı düz sayılabilecek kadar engebesizdir.Toprak kumlu ve humusludur. Köyde patates ve buğday başta olmak üzere arpa, çavdar ve kabak ekimi yapılmaktadır.

  Köy arazilerinin mevki isimleri:

Sivri Önü, Bağlar Altı, Hamur Kesen. Uzun Yayla. Dere Yolu. Keşlik Sırtı, Mazı Yolu. Damsa Yolu, Ketirler. Dağ Ardı. Yedi Çakıl Bağlar İçi. Kepez. Kepez Altı, Orhanlı Yolu. Mezarlık. Uzunsay, Kaya Ardı, Saşkaya, Mayıs Bıcağı ve Derinkuyu gibi mevkiler vardır.Bu arazilerin bir kısmı ağaçlık, bir kısım da tarım için kullanılmaktadır.

  İçme ve Sulama Sulan Hakkında Bilgi:

 İçme suyu 1984 yılında köyün Yedi Çakıl denilen mevkiinden sondaj yoluyla bulunarak getirilmiş, bu tarihten sonra da Dağ Ardı, Yedi Çakıl, Orhanlı Yolu. Uzun Kaya. Mazı Yolu gibi mevkilerden çıkarılan sularla köyün büyük çoğunluğu tarlalarını sulamaya geçmiştir. Bahçe sulamalarının artmasıyla içme suyu yeterli gelmemiş köyün yukarı kesimlerinin suyu kesilmeye
başlamıştır.
 Sulama olarak köy halkının 50 hanesi ancak sulama yapabilmiş son yıllarda da yağışlardaki yetersizlikten dolayı bu suda azalmıştır.
1984 yılına Kadar köyün içme suyu köyün yaslı bulunduğu dağdan savak adı verilen su kanallarına döşenen künklerle gelmekteydi. Köyde dört adet eski çeşme bulunmaktadır. Köy suyunun yetersiz kaldığı zamanlarda yukarı çeşme ve dolayhan çeşmesinden bu ihtiyaç giderilmekle, orta çeşme ve aşağı çeşmeden sadece hayvanları sulamada yararlanılmaktadır.

  Meskenlerin Yapılış Tarzı:

Köydeki meskenlerin yapılışı zaman zaman değişikliklere uğramış. Önceleri toprak seviyesindeki kayaları oyarak yapılan evlere karşı, sonralar! düzgün bir şeklîde taşlarla yapılmış kemer binalar, şimdi ise gayet muntazam olarak dört tarafı taş ve harçla, üzeri betonla örtülü evler yapılmakladır.

Köydeki resmi binalar

okul, cami. Kuran Kursu ve muhtarlıktır. Okul 5 derslikli tuvaletleri içinde, 1 müdür odası ve birde deposu bulunan binadır. 2 lojman. 2 cami, 2 katlı köy konağı vardır.

Muhtarlık Binasından Bir Görünüm  Til Köyü Sağlık Evi...

  Köyün Ekonomik Durumu:

  Halkın en önemli geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Ziraatçılık olarak: patates, buğday, arpa, çavdar, kabak gibi ürünlerin yanında fasulye, nohut ta ekilir.
 PATATES üretimi ise köyde en önemli geçim kaynağıdır.Özellikle 2005 yılında Derinkuyu’ da uygulanan patates ekim yasağı ile Köy Patates üretimi ve pazarlaması yönünden cazip bir hale gelmiştir.Patates üretimi,pazarlanması ve sorunları ile ilgili köyün bir çok problemi olmaktadır.Bu konulara daha sonra değineceğiz.
 Kabak çekirdeği ekimi ve üretimi yine köyde tarım ürünlerinin başında gelmektedir.Nevşehir Kabak çekirdeği denilince akla gelen yerlerden biriside Til köyüdür.Elde alınmış ve taze olarak fırında çekilmiş Kabak çekirdeğine kim hayır diyebilir ki..?
Köyde bodur ağaç meyveciliği de yeni yeni uygulanmaya başladı 3-4 aile patatese alternatif olarak başlattıkları bodur meyvecilik henüz çok yaygın değil.
Köyün bütün toprağı traktörlerle işlenip modern tarım yapılmaktadır. Köyde üretilen ürünlerin pazarlanmasında zaman zaman sorunlarla karşılaşılsa da köylülerin gayretleri sonucu giderilmektedir.
1990 yıllardan itibaren köyde farkıl bir geçim kaynağı daha ortaya çıkmaya başladı bunun adı SÜZÜLMÜŞ YOĞURT satışı idi.Kısa zamanda Nevşehir pazarında TİL YOĞURDU nam salmaya başladı ve aranan bir marka oldu nerdeyse.Gerçi bir geçim yolu değildi ama en azından vatandaşlar Pazar parasına çıkarmaktadır.
Köyde yaygın olan bir başka geçim kapısı ise DEĞİRMENCİLİKTİR.Şu an yaklaşık köy ve civarındaki bölgeler de olmak üzere 11 adet Un fabrikası mevcuttur. Derinkuyu civarında ki un fabrikaların tamamına yakını Til köyü vatandaşlarına aittir.Yaklaşık 25 aile bu iş den geçimini sağlamaktadır. 
 PVC doğruma atolyeleri ve GÜNEŞ ENERJİ sistemleri son yıllarda gelişen bir başka geçim kaynağı yada iş sahası oldu diyebiliriz.Til köyüne has bir durumdur,komşu hangi ticaretle uğraşıyor ise aynı işi yapmak.Bu değirmencilik mesleğinde de aynı oldu,PVC de de aynı ve Güneş Enerji Sistemlerinde de aynı.Farklı bir ticaret yapayım mantığından ziyade herkes ne iş yapıyor ise bende onunla uğraşıyım anlayışı ile bir kaç tanesi köyde geri kalanları ise Derinkuyu ve çevresinde olan PVC DOĞRAMA ve GÜNEŞ ENERJİ SİSTEMLERİ yeni ticaret alanlarından biri olmuştur.Bu işlerle uğraşan yaklaşık 10 aile mevcuttur.

 Hayvancılık:

7-8 yıl öncesine kadar koyun beslenmekteydi.Şu anda koyun kalmamış bunu yerini büyükbaş hayvan olarak inek yetiştiriciliği almıştır.Hayvanlar yazın otlatmak amacıyla Yassı Dağ'a çıkarılıyor. Kışın ise ahır ya da ağıllarda beslenmektedir.

  Eğilim-Öğretim:

Köyde ilkokul 1938 yılında açılmıştır. 1938 yılından 1954 yılına kadar 3. sınıfa kadar eğitmenlikle olmuştur. 1954 yılından sonra 5 sınıflı olarak eğitim öğretime devam etmiştir.
2000-01 döneminde ortaokul kısmı da açılmış ilköğretim olarak eğilim-öğretim hizmetlerini devam ettirmiştir.Halen 185 öğrencisi ve 10 öğretmeni ile eğitime devam etmektedir..

Köyümüzün tarihçesi ve genel yapası hakkında ki bilgileri hazırlayan Okulumuz Eski Müdürü ve değerli hemşerimiz Nebi Demirdöğen Hocamıza  teşekkür ederiz...

 Til Köyü İlköğretim Okulundan bir görüntü...